امروز سه شنبه 22 آبان 1397

ساختمان پزشکان

زمان انتشار: بدون تاریخ  

پرخطر بودن ترشحات پستان وروشهای درمانی آن

ba1697

در این پست  برای شما در رابطه بهداشت کودک بحث میکنیم گکه زمانی پستان ملتهب میشود میتواند دردسر آفرین باشد و در خیلی زیادی از موردهای مادران در شیردهی مسالهاتی را دارند اینکه این ترشحات پستان از چه جایی بوجود می آید و چه عواملی سبب بوجود آمدن آن میشوند و درمانهای آن چطور است  و چکار کنیم که به این ترشحات در زمان شیردهی دچار نشویم بحث میکنیم

عفونت نوک پستان می تواند ماستیت را ایجاد کند. ماستیت به عفونت و ورم پستان می گویند. ماستیت می تواند منجر به قطع شیردهی شود.
ماستیت به عنوان التهاب پستان تعریف می شود. هر چند که می تواند به طور خود به خود یا طی شیردهی ایجاد شود، ولی این بحث محدود به ماستیت در زنان شیرده است که ماستیت در آن ها به صورت بالینی به عنوان التهاب دردناک پستان تعریف شده که همراه با علایم مشابه آنفلوآنزا (مانند تب و ضعف) رخ می دهد.
ماستیت به ویژه به این علت مساله ساز است که ممکن است منجر به قطع شیردهی که تغذیه مطلوب نوزاد را فراهم می سازد، شود.
برای طولانی تر کردن مدت شیردهی، پزشکان خانواده باید در کمک به مادران تبحر بیشتری پیدا کنند تا بر مسالهات شیردهی از جمله ماستیت غلبه نمایند.
خطر ماستیت را می توان با تخلیه مکرر و کامل پستان و روش مطلوب شیردهی کم کردن داد.
عفونت نوک پستان می تواند در اثر بد گرفتن نوک سینه توسط نوزاد، یا اختلالات دهان نوزاد مانند شکاف کام یا عفونت های باکتریایی یا مخمری ایجاد شود.
تشخیص ماستیت معمولا بالینی است و بیماران با عفونت موضعی در یک پستان همراه با تب و ضعف مراجعه می کنند.
 درمان ماستیت
درمان ماستیت با بهبود روش شیردهی آغاز می شود. چنانچه مادر تخلیه پستان را طی دوره ماستیت متوقف کند، احتمال بیشتری دارد که دچار آبسه یا ورم پستان شود.
مادران باید مقادیر خیلیی مایعات بنوشند و استبهتر کافی نمایند.
ادامه شیردهی در صورت وجود ماستیت، عموما خطری برای نوزاد به همراه ندارد
شیردهی را می توان در هنگام ماستیت، بدون دلواپسی از انتقال عفونت باکتریایی به نوزاد ادامه داد. علاوه بر این نشان داده شده است که شیر حاصل از پستان دچار به ماستیت، سطح بالاتری از برخی اجزای ضدالتهابی را دارد که برای نوزاد اثر محافظت کننده دارند.
ادامه شیردهی خطری برای نوزاد به همراه ندارد، در واقع احتمال بیشتری را برای شیردهی بعد از بهبود ماستیت فراهم می نماید و تخلیه تاثیرگذارتر شیر را از ناحیه دچار امکان پذیر می سازد.
با وجود این، برخی نوزادان ممکن است طعم شیر نوشیده شده از پستان دچار را دوست نداشته باشند که احتمالا به علت افزودن مقدار سدیم است. در این موردهای، شیر را می توان دوشید و دور ریخت.
آبسه پستان رایج ترین عارضه ماستیت است. از این عارضه می توان با درمان سریع ماستیت و ادامه شیردهی پیشگیری کرد.
هنگامی که آبسه ایجاد می شود، تخلیه جراحی یا آسپیراسیون سوزنی لازم است. شیردهی را به طور معمول می توان در صورت وجود آبسه درمان شده ادامه داد.
 پیشگیری از ماستیت
از آنجا که تصور می شود ماستیت تا حدی به علت تخلیه ناکافی شیر از پستان ایجاد می شود، بهبود روش شیردهی احتمالا سودمند خواهد بود. مشاورین شیردهی می توانند در این کوشش خیلی زیاد سرنوشت ساز باشند.
 عوامل خطر ماستیت
عفونت نوک پستان ها می تواند شاخصی زودرس از اختلالی باشد که بیمار را مستعد ماستیت می سازد. در هفته های اول شیردهی، عفونت نوک پستان ها بیش تر از همه در اثر بد گرفتن پستان به وسیله نوزاد شیرخوار ایجاد می شود.
به کارگیری بالشتک های پلاستیکی برای پستان ها می تواند به تحریک آن ها در اثر محبوس شدن رطوبت منجر شود. در نوک پستان هایی که عفونت دارند و بیش تر از حد خشکند، به کارگیری شیر دوشیده شده پستان یا لانولین خالص شده می تواند سودمند باشد.
شقاق نوک پستان می تواند موجب درد شده و به عنوان منفذی برای ورود باکتری ها عمل کند که منجر به ماستیت می شوند. انسداد مجاری شیر نیز می تواند منجر به ماستیت شود.
این مساله به صورت حساسیت موضعی در پستان بروز می نماید که ناشی از تخلیه ناکافی شیر از یک مجرا است. ناحیه سفت، قرمز رنگ و حساس به لمس بر روی پستان دچار وجود دارد و یک حباب یک میلی متری دردناک و سفید رنگ ممکن است روی نوک پستان ها ایجاد شود.
این حباب به نظر می رسد که در اثر رشد بیش تر از حد اپی تلیوم یا تجمع ذرات یا قطعات چربی به وجود آید. برداشت این برآمدگی با یک سمتزن استریل یا مالش با یک پارچه می تواند سودمند باشد.
سایر درمان ها شامل شیردهی مکرر و استفاده از کمپرس یا دوش گرم است.
ماساژ ناحیه دچار به سمت نوک پستان اغلب سودمند است. از پوشش فشاری باید اجتناب کرد.

ورم پستان در شیردهی,عفونت پستان در شیردهی

 استعمال دخانیات، زنان را مستعد ابتلا به عفونت های سینه می نماید
استعمال دخانیات، زنان را مستعد ابتلا به عفونت های نوک پستان می نماید به گونه ای که مجاری شیری نوک پستان دچار عفونت می شود و چرک از نوک پستان یا هاله قهوه ای دور آن خارج می شود.
اگر از مجاری نوک پستان ترشحات سبز یا زرد خارج شود، نشانه خطر ابتلا به سرطان نمی باشد و این ترشحات هیچ اهمیتی ندارند و لازم نمی باشد بیمار برای درمان آن ها اقدام خاصی انجام دهد. این ترشحات علامت ابتلا به بیماری های خوش خیم پستان است.
در این شرایط بیمار باید به بهداشت نوک پستان خود توجه بیشتری کند تا مجاری زیر نوک پستان او دچارعفونت نشود. از سمت بقیه ی استعمال سیگار موجب افزودن احتمال عفونت نوک پستان زنان جوان می شود.
در زمینه ترشحات نوک پستان باید به این مساله توجه شود که آیا ترشحات خود به خود از پستان خارج می شود یا ترشح بعد از فشار دادن نوک پستان بیرون می آید؟ علاوه بر آن، ترشح از یک مجرا یا چند مجرا خارج می شود و چه رنگی دارد؟
ترشحاتی اهمیت دارند که خود به خود از نوک پستان خارج شوند، به گونه ای که بیمار بعد از بیدار شدن از خواب متوجه شود که لباس زیرش خیس شده است.
 چه ترشحاتی از پستان پرخطرند؟
زنان معمولا بین 40 تا 50 سالگی دچار ترشحات نوک پستان می شوند. مجاری شیری زیر نوک پستان خیلی زیادی از زنان ممکن است بعد از پایان زمان شیردهی مقداری گشاد باقی بماند و داخل آن ترشح جمع شود و هرچند وقت یک‌بار، هنگامی که فرد نوک پستان خود را معاینه می نماید بعد از فشار دادن آن، چند قطره ترشح خارج شود.
رنگ ترشحات ممکن است از بی رنگ مانند آب تا شیری، زرد و قرمز (خونی) متفاوت باشد.
به این نکته باید توجه شود که آیا ترشح از یک پستان خارج می شود یا از هر دو پستان و اگر ترشح از یک پستان خارج می شود آیا از یک مجرا بیرون می آید یا از مجاری مختلف. خروج ترشحات سبز یا زرد از دو پستان بعد از فشار دادن، دلواپس کننده نمی باشد چون این ترشحات بر اثر گشاد شدن مجاری شیری زیر نوک پستان خارج می شود.
ترشحات شیری رنگ از نوک پستان در زمان غیر بارداری به علت افزودن ترشح هورمون پرولاکتین (هورمون تاثیرگذار در تولید و افزودن شیر مادر) در مغز است. این افراد تنها گروهی از دچاریان به ترشحات پستان هستند که دارو برای آنان تجویز می شود تا مقدار تولید پرولاکتین در بدن آنان کنترل شود.
ترشحات خونی که از یک یا دو مجرای یک پستان خود به خود خارج می شوند، دلواپس کننده هستند و باید با استفاده از روش های تصویربرداری مشخص شود که آیا داخل مجراهای شیری توده وجود دارد یا نه. علاوه برآن باید از ترشحات نمونه برداری شود.
در تمامی موردهای اگر ترشح خونی خود به خودی از یک مجرای پستان خارج شود، حتما بیمار باید جراحی شود برای چه که معمولا علت ترشح خونی یک طرفه نوک پستان وجود یک ضایعه در مجاری شیری است. البته موردهایی از این ترشحات خونی علامت ابتلا به سرطان پستان هستند.

اندروید lg مولفیکس